Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 8819

w sprawie wysokości kar zastosowanych przez sądy wobec sprawców wypadków drogowych kierujących pojazdami pod wpływem alkoholu

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na pismo Pana Marszałka z dnia 30 listopada 2004 r. SPS-0202-8819/04, przy którym została przekazana interpelacja Pana Posła Eugeniusza Kłopotka w sprawie wysokości kar zastosowanych przez sądy wobec sprawców wypadków drogowych kierujących pojazdami pod wpływem alkoholu, w załączeniu uprzejmie przedstawiam, co następuje:

   W oparciu o ustawę z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej ( Dz. U. Nr 88, poz. 439 z późn. zm.) Ministerstwo Sprawiedliwości zbiera i gromadzi dane statystyczne, dotyczące między innymi osądzeń sprawców przestępstw i wykroczeń przez sądy powszechne. Wśród nich są dane dotyczące osądzeń sprawców przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji, popełnionych w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego oraz dane dotyczące osądzeń sprawców wykroczeń przeciwko bezpieczeństwu i porządkowi w komunikacji, popełnionych w stanie po użyciu alkoholu lub podobnie działającego środka.

   W załączonych tabelach zawarte zostały szczegółowe odpowiedzi na pytania Pana Posła Eugeniusza Kłopotka.

   W uzupełnieniu tych danych uprzejmie informuję, że określając karę wobec konkretnego sprawcy sąd zobowiązany jest czynić to ˝w granicach przewidzianych w ustawie˝ oraz brać pod uwagę, wskazane w przepisie art. 53 § 1 kk, dyrektywy sądowego wymiaru kary, którymi są:

   - współmierność kary do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu,

   - cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec sprawcy (prewencja indywidualna),

   - społeczne oddziaływanie kary (prewencja ogólna).

   Wymierzając karę, sąd uwzględnia także w szczególności motywację i sposób zachowania się sprawcy, rodzaj i stopień naruszenia ciążących na sprawcy obowiązków, rodzaj i rozmiar ujemnych następstw przestępstwa, właściwości i warunki osobiste sprawcy, sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie się po jego popełnieniu, a zwłaszcza staranie się o naprawienie szkody lub zadośćuczynienie w innej formie społecznemu poczuciu sprawiedliwości, a także zachowanie się pokrzywdzonego (art. 53 § 2 kk).

   Z poważaniem

   Podsekretarz stanu

   Tadeusz Wołek

   Warszawa, dnia 21 grudnia 2004 r.