Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Polityki Społecznej - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 8908

w sprawie rządowego projektu ustawy o wspieraniu zatrudnienia oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych

   Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na przesłaną przez Pana Marszałka przy piśmie z dnia 14 grudnia 2004 r., znak SPS-0202-8908/04, interpelację z dnia 10 grudnia 2004 r. Pani Haliny Murias - Posła na Sejm RP, w sprawie rządowego projektu ustawy o wspieraniu zatrudnienia oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych uprzejmie wyjaśniam, co następuje:

   Obecnie trwają prace nad projektem autopoprawki do projektu ustawy o wspieraniu zatrudnienia oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych z udziałem Zespołu Ekspertów Komisji Trójstronnej oraz przedstawicieli organizacji pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne. W powyższym projekcie rozważa się wprowadzenie definicji zatrudnienia chronionego rozumianego między innymi jako zatrudnienie u pracodawcy, który zatrudnia co najmniej 50% osób niepełnosprawnych niebędących w stanie podjąć zatrudnienia na otwartym rynku pracy. Treść definicji wprowadzonej do krajowego porządku prawnego musi być spójna z prawem wspólnotowym.

   Pragnę nadmienić, że ww. projekt autoporawki zakłada również odstąpienie od zmiany rozwiązań dotyczących systemu orzecznictwa pozarentowego zaproponowanego w projekcie ustawy.

   Ponadto należy zwrócić uwagę, że kompetencje do wydawania rozporządzeń, które projekt ustawy przyznaje Ministrowi Polityki Społecznej, są niezbędne do prawidłowego wykonywania przepisów projektowanej ustawy i nie wykraczają poza uprawnienia przyznane ministrowi z mocy art. 149 ust. 2 Konstytucji RP.

   Natomiast wpływ niniejszego aktu normatywnego na sektor finansów publicznych, w tym budżet państwa i budżety jednostek samorządu terytorialnego oraz rynek pracy, został przedstawiony w uzasadnieniu do tej ustawy.

   Ponadto wyjaśniam, że projekt ustawy wyznacza tylko maksymalne wielkości udzielanej pomocy (np. dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych), natomiast konkretne kwoty pomocy stanowiącej wsparcie dla pracodawców zatrudniających osoby niepełnosprawne wynikają z szeregu regulacji, zgodnie z którymi przedsiębiorca nie może otrzymać pomocy przekraczającej maksymalne intensywności określone w przepisach wspólnotowych. Dla przykładu: przedsiębiorca musi wykazać podwyższone koszty wynikające z zatrudnienia osób niepełnosprawnych (zgodnie z rozporządzeniem Komisji Europejskiej Nr 2204/2002 z dnia 5 grudnia 2002 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia, Dz. Urz. WE L 337 z 13.12.2002), przy czym kwoty określone w ustawie stanowią jeden z pułapów pomocy, którą przedsiębiorca może otrzymać.

   Pragnę również zapewnić, że Ministerstwo Polityki Społecznej, a w szczególności Biuro Pełnomocnika Rządu do Spraw Osób Niepełnosprawnych, przykłada wielką wagę do jak najlepszego i najpełniejszego wykorzystania obecnie funkcjonujących w Unii Europejskiej przepisów dopuszczających pomoc publiczną w celu wspomagania zatrudnienia osób niepełnosprawnych - czego wyrazem jest ogromna praca legislacyjna wykonana w ostatnim okresie. Jednocześnie nadmieniam, że podstawowym celem proponowanych zmian jest stałe zwiększanie liczby aktywnych zawodowo osób niepełnosprawnych, przy odpowiednim wykorzystaniu środków publicznych, a także wprowadzenie mechanizmów wyrównywania szans dzieci i młodzieży niepełnosprawnej.

   Nadrzędnym celem polityki rządu w zakresie wspierania osób niepełnosprawnych jest stworzenie systemu wspierającego aktywność osób niepełnosprawnych na wszystkich płaszczyznach, zarówno w zakresie ich aktywizacji zawodowej, rehabilitacji społecznej, jak i zdobywania odpowiedniego wykształcenia, a tym samym stworzenie warunków dla osiągnięcia przez te osoby możliwie najpełniejszej życiowej i ekonomicznej samodzielności.

   Sekretarz stanu

   Cezary Miżejewski

   Warszawa, dnia 31 grudnia 2004 r.