Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Polityki Społecznej - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 8976

w sprawie rządowych propozycji dotyczących wspierania zatrudnienia oraz rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na pismo Posła Waldy Dzikowskiego 29-11-04, przekazane przy piśmie z dn. 22.12.04, znak: SPS-0202-8976/04, informuję, że:

   1. Wprawdzie wybrane propozycje regulacji rządowego projektu ustawy o wspieraniu zatrudnienia społecznego oraz rehabilitacji osób niepełnosprawnych (który był przedmiotem konsultacji z partnerami społecznymi) były przedmiotem krytyki niektórych organizacji pracodawców i związków zawodowych, to znaczna część wątpliwości została wyjaśniona w trakcie prac nad autopoprawką i dodatkowych konsultacji prowadzonych przez stronę rządową, a pozostałe rozbieżności stanowią nikłą część uprzednio zgłaszanych.

   2. Jednym z ww. problemów było także zagadnienie ryczałtowo ustalanej wysokości podwyższonych kosztów zatrudniania osób niepełnosprawnych (tzw. ryczałtów). Problem ten stał się bezprzedmiotowy z uwagi na to, że strony: rządowa i społeczna po dodatkowych długich i wieloaspektowych rozmowach zawarły porozumienie dotyczące wysokości ryczałtu do 2008 r. Strony mają nie powracać do tej uzgodnionej kwestii.

   Nadal jednak wysokość tych kwot jest wyrażona mnożnikiem minimalnego wynagrodzenia. Jest to podyktowane obiektywizmem instrumentu wsparcia oraz przyjęciem konstrukcji umożliwiającej odpowiedzialne planowanie budżetowe. Takich możliwości nie dawało uzależnienie wysokości ryczałtu od faktycznie osiąganego wynagrodzenia. Należy ponadto podkreślić, że ryczałtowa metoda ustalania wysokości podwyższonych kosztów jest alternatywą dla metody faktycznej, która polega na sumowaniu rzeczywiście poniesionych kosztów i w wielu aspektach zależy właśnie od wynagrodzenia osiąganego przy zachowaniu ww. cech. Z samego quasi-szacunkowego charakteru ryczałtu wynika brak możliwości posłużenia się wynagrodzeniem osiąganym jako miernikiem jego wysokości.

   3. Należy ponadto podkreślić, że projekt ustawy nie zakładał likwidacji chronionego rynku pracy. Zakładał natomiast odejście od instytucji statusu zakładu pracy chronionej przy rocznym okresie przejściowym oraz docelowej demokratyzacji dostępności do form pomocy dla wszystkich pracodawców zapewniających określoną strukturę zatrudnienia, a nie tylko tych, którzy legitymują się decyzją wojewody.

   Z poważaniem

   Sekretarz stanu

   Leszek Stanisław Zieliński

   Warszawa, dnia 18 stycznia 2005 r.