Odpowiedź sekretarza stanu w Ministerstwie Sprawiedliwości - z upoważnienia ministra -

na interpelację nr 9003

w sprawie niektórych postanowień rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. dotyczącego maksymalnych stawek taksy notarialnej

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację Pana Posła Jerzego Feliksa Budnika, przekazaną przy piśmie z dnia 29 grudnia 2004 r., nr SPS-0202-9003/04, dotyczącą rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 czerwca 2004 r. w sprawie maksymalnych stawek taksy notarialnej (Dz. U. Nr 148, poz. 1564), uprzejmie przedstawiam, co następuje.

   Nie można podzielić argumentacji prezentowanej w interpelacji, iż sformułowania użyte w rozporządzeniu przewidującym, że za sporządzenie przez notariusza aktu notarialnego - ˝stosuje się stawki maksymalne˝, mogą prowadzić do wniosku, iż Minister Sprawiedliwości wprowadził obowiązek ich stosowania, nadając powyższym stawkom charakter cen urzędowych.

   Należy bowiem mieć na uwadze, iż przedmiot rozporządzenia w sprawie maksymalnych stawek, do którego wydania zobowiązany został Minister Sprawiedliwości, ustanowiony został w przepisie ustawowym - art. 5 § 3 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 369 z późn. zm.). W § 1 tego artykułu zawarta została zasada, iż notariuszowi za dokonanie czynności notarialnych przysługuje wynagrodzenie określone w umowie ze stronami czynności, nie wyższe niż maksymalne stawki taksy notarialnej właściwe dla danej czynności.

   Już w tym przepisie ustawowym określona została zatem istota notarialnych stawek maksymalnych, a jednocześnie przez jednoznaczne sformułowanie - ˝nie wyższe niż maksymalne stawki taksy notarialnej właściwe dla danej czynności˝ ustawodawca zaakcentował ich ˝maksymalny˝ charakter. Skoro zatem w kwestionowanym rozporządzeniu, w § 1 (i jego tytule), wskazany został przedmiot regulacji: ˝w sprawie maksymalnych stawek˝, to treść poszczególnych unormowań odnoszących się do omawianej kwestii nie powinna budzić wątpliwości, iż rozporządzenie to określa właśnie jedynie progową (górną) - ˝nie wyższą niż˝ - stawkę taksy notarialnej, której notariusz przekroczyć nie może. W żadnym razie nie może natomiast oznaczać, iż unormowania te statuują obowiązek pobierania przez notariusza stawki maksymalnej.

   Wydaje się, że prezentowane w interpelacji rozumienie kwestionowanych przepisów wynika z jednej strony z odczytywania ich w oderwaniu od powołanych wyżej regulacji ustawowych, które wszak są nadrzędne w procesie interpretacji aktu wykonawczego, a jednocześnie z interpretowania ich na podstawie wyrwanych z kontekstu aktu normatywnego fragmentów uregulowań, z pominięciem przedmiotu (zakresu) regulacji objętej rozporządzeniem.

   Z tych względów nie można podzielić wątpliwości interpretacyjnych artykułowanych przez Pana Posła w interpelacji (w pytaniach - pkt. 1, 3) wobec przepisów omawianego rozporządzenia. W związku z czym nie ma potrzeby nowelizacji tego aktu (pytanie - pkt 2).

   W zakresie ostatniego pytania postawionego przez Pana Posła pragnę wyjaśnić, iż zgodnie z przepisem § 12 i in. uchwały Rady Ministrów Nr 49 z dnia 19 marca 2002 r. (M.P. Nr 13, poz. 221 ze zm.) Regulamin Prac Rady Ministrów, projekty rozporządzeń podlegają procesowi uzgadniania z członkami Rady Ministrów, konsultacjom społecznym i opiniowaniu przez wiele podmiotów, których zakresu działania dotyczy dany projekt, w związku z czym możliwe jest istnienie różnych wersji projektów rozporządzeń poprzedzających wydanie ostatecznego tekstu tego aktu.

   Z wyrazami szacunku

   Sekretarz stanu

   Andrzej Grzelak

   Warszawa, dnia 18 stycznia 2005 r.