Odpowiedź na interpelację w sprawie sytuacji budownictwa mieszkaniowego w Polsce oraz stanu faktycznego i prawnego w sferze zagospodarowania przestrzennego
Odpowiedź podsekretarza stanu w Ministerstwie Infrastruktury - z upoważnienia ministra -
na interpelację nr 9915
w sprawie sytuacji budownictwa mieszkaniowego w Polsce oraz stanu faktycznego i prawnego w sferze zagospodarowania przestrzennego
Szanowny Panie Marszałku! W odpowiedzi na interpelację Panów Posłów Wiesława Okońskiego i Andrzeja Zająca, przesłaną pismem z dnia 27 kwietnia 2005 r., znak SPS-0202-9915/05, w sprawie sytuacji budownictwa mieszkaniowego w Polsce oraz stanu faktycznego i prawnego zagospodarowania przestrzennego, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.
Na wstępie pragnę zauważyć, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym zadania z zakresu gospodarki przestrzennej są zadaniem własnym gmin. Wobec tego Ministerstwo Infrastruktury nie ma wpływu na tempo uchwalania planów miejscowych przez samorządy gminne. Jednakże rozumiejąc sytuację gmin w kwestii miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego i związanych z tym utrudnień w inwestowaniu, w ubiegłym roku rozpoczęto prace nad przygotowaniem nowego projektu ustawy dotyczącej zagospodarowania przestrzennego w gminach, którego celem było wprowadzenie nowych rozwiązań, które umożliwiłyby w jak najkrótszym czasie i z wykorzystaniem dotychczasowego dorobku planistycznego gmin doprowadzenie do objęcia aktami prawa miejscowego z zakresu zagospodarowania przestrzennego całych obszarów gmin polskich. Efektem tych prac było warunkowe przyjęcie przez Radę Ministrów w dniu 28 września 2004 r. projektu ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym gmin, z zastrzeżeniem uzyskania przez projekt opinii Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego. W tym celu Komisja odbyła kilka spotkań, na których dyskutowano przedmiotowy projekt ustawy. Pomimo prób wypracowania wspólnej opinii strona samorządowa oświadczyła, iż nie jest to możliwe z powodu braku określenia wysokości skutków zmian na poziomie wydatków jednostek samorządu terytorialnego. Trudno się jednak zgodzić z takim stanowiskiem, gdyż właściwe konsekwencje ekonomiczne powstaną dopiero na skutek uchwalenia konkretnych aktów prawa miejscowego, a nie z góry, z tytułu przyjęcia określonych rozwiązań w projektowanej ustawie. W takiej sytuacji nie jest możliwe wskazanie określonej kwoty dającej się odnieść do budżetów jednostek samorządu terytorialnego przed uchwaleniem konkretnych planów miejscowych. Rada Ministrów zajęła się ponownie przedmiotowym projektem i w dniu 16 grudnia 2004 r. projekt został ponownie przyjęty ze wskazaniem poddania go pod obrady Sejmu, zaś w styczniu br. powyższy projekt przekazany został na ręce Marszałka Sejmu RP. W chwili obecnej podlega pracom w sejmowej Komisji Infrastruktury oraz sejmowej Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej.
Odnosząc się do ewentualnej możliwości nowelizacji obecnie obowiązującej ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jeszcze w obecnej kadencji sejmu, to biorąc pod uwagę ilość zaplanowanych posiedzeń sejmu oraz procedury związane z przygotowaniem projektu ustawy, przedstawienie takiego projektu jest raczej niemożliwe.
Z poważaniem
Podsekretarz stanu
Andrzej Bratkowski
Warszawa, dnia 19 maja 2005 r.