Odpowiedź na interpelację w sprawie stosowania przez Polskę symbolu Czerwonego Kryształu
Odpowiedź ministra spraw zagranicznych - z upoważnienia prezesa Rady Ministrów -
na interpelację nr 407
w sprawie stosowania przez Polskę symbolu Czerwonego Kryształu
Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając z upoważnienia Prezesa RM na interpelację Pana Posła Romana Czepe (pismo nr SPS-023-407/05 z dnia 29 grudnia 2005 r.) ˝w sprawie stosowania przez Polskę symbolu Czerwonego Kryształu˝ uprzejmie informuję:
1. W czerwcu br. planowana jest 29 Międzynarodowa Konferencja Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, podczas której ma dojść do zmiany statutu Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca polegającej na wprowadzeniu nowego, dodatkowego znaku dla ww. ruchu, przyjętego na podstawie III Protokołu Dodatkowego do Konwencji Genewskich z 1949 r., a także nadaniu mu oficjalnej nazwy ˝Czerwony Kryształ˝.
Polska od rozpoczęcia prac nad dokumentem prawnomiędzynarodowym wprowadzającym dodatkowy, neutralny symbol dla ruchu Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, czyli od 2000 r. opowiadała się za takim rozwiązaniem i swoje pozytywne stanowisko zamierza podtrzymać. Pragnę nadmienić, że jest ono identyczne ze stanowiskiem wszystkich państw członkowskich Unii Europejskiej, jak również Stolicy Apostolskiej.
2. Federacja nie zamierza nakładać dodatkowych obowiązków na państwa członkowskie w związku z przyjęciem nowego znaku. Obowiązki dotyczące promowania wiedzy o nim, jak również zobowiązanie do jego poszanowania i ochrony wynikają bezpośrednio z III Protokołu Dodatkowego, którego państwa - strony, po przeprowadzeniu stosownych wewnętrznych procedur zmierzających do związania się nim, będą musiały przestrzegać. Czerwony Kryształ będzie stosowany natomiast wyłącznie w państwach, w których istniejące symbole były postrzegane jako mające odniesienia religijne bądź tam, gdzie istniał spór odnośnie do używania Czerwonego Krzyża i/lub Czerwonego Półksiężyca. To właśnie dla rozwiązania takich sytuacji powstał dodatkowy emblemat.
3. Zgodnie z art. 2 ust. 4 III Protokołu Dodatkowego nowy emblemat może (ale nie musi) być czasowo stosowany przez służby medyczne sił zbrojnych państw - stron Protokołu w celu zapewnienia im lepszej ochrony. Nie oznacza to w żadnym wypadku konieczności dokonywania w Polsce zmiany znaku Czerwonego Krzyża na Czerwony Kryształ. W Polsce działa narodowe stowarzyszenie Polski Czerwony Krzyż, zrzeszone w Międzynarodowej Federacji, które zgodnie ze swoim statutem, jak również stosownymi przepisami federacji, stosuje symbol Czerwonego Krzyża.
4. Z informacji Ministerstwa Spraw Zagranicznych wynika, że stosowaniem znaku Czerwonego Kryształu jest zainteresowany Izrael, jednakże nie wyklucza się, iż także inne państwa będą gotowe do skorzystania z wprowadzonego rozwiązania. Do takich krajów zaliczyć należy Kazachstan, gdzie jak dotąd stosowane były zamiennie znaki Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca, co nie było zgodne z postanowieniami Statutu Międzynarodowej Federacji.
5. Nie planuje się wprowadzenia wyłącznie jednego znaku celem zastąpienia dotychczas obowiązujących. Nowy symbol, o neutralnym charakterze, ma ostatecznie rozwiązać problem zgłaszania, ze względów religijnych, politycznych czy kulturowych, kolejnych propozycji dodatkowych znaków.
6. Podobnie nie istnieją plany co do zmiany nazwy organizacji lub stworzenia nowej. Podczas Konferencji Dyplomatycznej, na której doszło do przyjęcia III Protokołu Dodatkowego, przedstawiciele Międzynarodowej Federacji podkreślali, że pozostanie ona przy swojej dotychczasowej nazwie i symbolice. Pamiętać przy tym należy, że ruch Czerwonego Krzyża i Czerwonego Półksiężyca pozostawał przy swojej nazwie nawet w okresie, kiedy obowiązywał faktycznie (pod względem prawnym - do tej pory) trzeci dodatkowy symbol - Lew i Słońce - stosowany przez Persję (zastąpiony przez Iran po rewolucji islamskiej Czerwonym Półksiężycem). Stąd też konferencja planowana na czerwiec br. nie będzie zajmować się tymi kwestiami.
Z wyrazami szacunku
Minister
Stefan Meller
Warszawa, dnia 18 stycznia 2006 r.