Odpowiedź ministra transportu i budownictwa

na interpelację nr 525

w sprawie nieprawidłowości w przedsiębiorstwie Polskie Koleje Państwowe

   Szanowny Panie Marszałku! W związku z interpelacją Posła Piotra Gadzinowskiego (nr SPS-023-525/06 z dnia 12 stycznia 2006 r.) w sprawie nieprawidłowości w przedsiębiorstwie Polskie Koleje Państwowe, przywołującą artykuł zamieszony w tygodniku ˝Nie˝ pt. Wieczne odpoczywanie kolei uprzejmie informuję, co następuje.

   Na podstawie art. 14 ustawy z dnia 8 września 2000 r. o komercjalizacji, restrukturyzacji i prywatyzacji przedsiębiorstwa państwowego ˝Polskie Koleje Państwowe˝ (Dz.U. Nr. 84, poz. 948 z późn. zm.) PKP SA utworzyła w 2001 r. spółki przewozowe, w tym spółkę PKP Cargo S.A., do prowadzenia działalności w zakresie kolejowych przewozów towarowych. Jednocześnie PKP SA zobowiązana była wyposażyć spółki w majątek niezbędny do prowadzenia przez nie działalności. Spółka PKP Cargo SA została wyposażona w tabor kolejowy, niestety w większości majątek PKP SA stanowił tabor o średniej wieku ponad 20 lat.

   W celu odnowy taboru, z uwagi na ograniczone źródła finansowania zakupu nowego, PKP Cargo SA prowadzi działania polegające na przebudowie i modernizacji wagonów tych serii, które występują w spółce w nadmiarze, na wagony tych serii, których brakuje dla prawidłowego zaspokojenia potrzeb klientów. Spadek przychodów z przewozów towarowych w 2005 r. spowodował ograniczenie środków przeznaczonych na naprawy i modernizację taboru systemem zleconym w IV kwartale 2005 r. - skala redukcji sięgnęła prawie 30% wartości rocznych zleceń.

   Specyfika procesu napraw w spółce polega na tym - jak wyjaśnia jej właściciel, tj. PKP SA, że tabor kolejowy skierowany do napraw bieżących znajduje się na stanowiskach w halach i warsztatach zakładów naprawczych, lokomotywy i wagony kierowane na naprawy okresowe lub kontrolne stoją na ˝otwartych˝ torach postojowych na terenie konkretnych stacji zakładów taboru, natomiast tabor przeznaczony do wycofania z eksploatacji oczekuje na bocznicach i torach stacyjnych.

   W Zakładzie Taboru w Krakowie na naprawy okresowe, które muszą być przeprowadzone po określonym przebiegu danego pojazdu, oczekuje aktualnie ponad 30 lokomotyw elektrycznych. Ponadto na stacji Kraków-Prokocim oczekuje na wycofanie z eksploatacji ponad 500 wagonów towarowych. Liczba takich wagonów zmienia się w zależności od dokonywanej oceny stanu taboru. Spółka wyjaśniła, że nie dokonuje zbycia taboru w całości, nawet gdy wagony są wycofywane z eksploatacji. Wiele podzespołów i części z takich wagonów jest bowiem pełnowartościowych technicznie i może być wykorzystywanych przy remontach i naprawach innych wagonów towarowych.

   Jednocześnie wyjaśniono, że w oparciu o analizę bieżącej sytuacji rynkowej i stanu technicznego taboru oceniane są możliwości i koszty jego przystosowania do aktualnego zapotrzebowania na przewozy ładunków. Obecnie prowadzona jest w związku z tym weryfikacja i ocena dalszej przydatności do eksploatacji ok. 10 tys. najstarszych wagonów towarowych posiadanych przez PKP Cargo SA. Wagony te do czasu pełnej oceny technicznej figurują w dokumentach spółki jako składniki majątku firmy, których wartość wynika z wartości zakupu pomniejszonej o odpisy amortyzacyjne. Jeśli więc wiek takich wagonów wynosi już średnio 25 lat, to ich wartość księgowa bywa nawet niższa niż cena uzyskiwana z ich złomowania. W świetle powyższego nie znajduje potwierdzenia zarzut przedstawiania takiego taboru jako pełnowartościowego i tym samym sztucznego zawyżania majątku firmy.

   Z poważaniem

   Minister

   Jerzy Polaczek

   Warszawa, dnia 2 lutego 2006 r.